Twee keer per week sturen selectieleden Fabian Koster (links op de foto) en Ronnie Kip samen richting Zuidoost-Drenthe. De Groningse studenten slijten veel tijd in de auto om in Barger-Compascuum hun hobby uit te kunnen oefenen. “Het spelletje en de groep is nog veel te leuk om te stoppen.”
“Het is gezellig op de training. Je wordt altijd enthousiast ontvangen.” Kip nam al in maart de beslissing bij HVC te blijven. “Mijn vriendin speelt bij De Cirkeltijgers in Groningen. Daar zou ik ook kunnen aansluiten, maar ik denk dat ik daar niet hetzelfde vind als bij HVC.”
De opbouwerspeler uit Emmen woont en studeert in Groningen. Samen met Koster, vier jaar geleden overgekomen van Jahn II uit Stadskanaal, reist Kip wekelijks naar Barger-Compascuum. “De groep is super”, deelt Koster de mening van zijn reisgenoot. “Het niveau dat we als team halen is ook nog altijd groeiende. Er is veel om voor te gaan. Het spelletje en de groep is nog veel te leuk om te stoppen.”
Nadenken over het spelletje
In het oranje van HVC is Koster uitgegroeid tot basisklant op de linkerflank. “Ik heb meer geduld gekregen tijdens wedstrijden en trainingen”, vertelt hij enthousiast. “Daarnaast heb ik technisch stappen gemaakt. Met Annelies Smeets hebben we een kwalitatief hoogstaande trainer voor de groep gehad. Ik heb veel van haar geleerd. Ik denk ook dat Sven Hemmes dat niveau heeft. Het is knap van een dorpsclub dat zulke trainers voor de groep staan.”
Kip is een van de smaakjes in de opbouwrij. Met HVC promoveerde hij in 2019 naar de tweede divisie. “Een doelpunt scoren geeft zo’n goed gevoel. Het is fijn dat ik het team op die manier helpen kan”, is de Emmenaar uitgelaten. “Ik denk dat ik slimmer ben schieten en passen. Mijn looplijnen zijn veel beter geworden. Ik ben meer gaan nadenken over het spelletje en wat er van me verwacht wordt.”
Speciale regel in de auto
Het tweetal rijdt op woensdag en vrijdag een uur heen en terug. Koster: “De combinatie met studie, werk en hobby is soms pittig. Je moet toch iedere keer 70 kilometer overbruggen. Maar het is een gouden groep. Ik kan me niet voorstellen om te stoppen en al die gasten een jaar lang niet te zien. Daarvoor is het veel te leuk met elkaar.”
“Ook neemt de bijrijder vaak een beetje snoep mee”
In de auto is een fijne band tussen de teamgenoten ontstaan. “Altijd over diezelfde, saaie, Hunebed Highway”, lacht Kip. “Er is een speciale regel in de auto: wat in de auto gezegd wordt, blijft in de auto. Daardoor voeren Fabian en ik andere gesprekken. Heel erg waardevol. Ook neemt de bijrijder vaak een beetje snoep mee.”
Herkansing
Door de uitbraak van het coronavirus krijgt heren 1 ondanks de laatste plaats een herkansing in de tweede divisie. Koster en Kip trappen voor een nieuw jaar het gaspedaal nog maar eens in. “We moeten veel uren samen maken op de training. Ook moet de mentaliteit op de wedstrijddag beter. We kunnen met veel meer overtuiging spelen”, legt Koster de vinger op de zere plek. Kip vult aan: “In de tweede helft zakken we soms ver terug. Daar valt winst te behalen.”
“Het is gaaf dat we als HVC zijnde, met vrienden onder elkaar, op zo’n niveau spelen”, wil Koster nog kwijt. “Dat vind je niet overal. En ouwehoeren met Ronnie is ook mooi. Je zit toch twee keer een uur met elkaar in de auto. We kunnen goed over het leven praten.”
Foto: Marchel Frome