Sinds de lente van 2020 is Sander van Wonderen (29) lid van HVC. In Barger-Compascuum legt de leergierige linkspoot de lat hoger voor zichzelf.
Toen HVC interesse had in oudere broer Mark van Wonderen werd een ‘package deal’ voorgesteld. Enkele weken later stelden de broers uit Smilde zich in Barger-Compascuum voor het eerst voor aan de leden van de vereniging. “Ik verdien niet m’n geld met handballen, het blijft een hobby, maar het houdt me wel meer bezig dan voorgaande jaren”, biecht Van Wonderen op.
De jongste van de twee speelde op en af voor VAKO en Hoogersmilde. Nooit hoger dan de afdelingsklasse. “Ik wist dat dit op sportief gebied een uitdaging zou worden. Dat het op deze manier uitpakt had ik nooit kunnen bedenken”, doelt Van Wonderen op zijn start in de tweede divisie.
Sinds de wedstrijd tegen VIOS
Jaar één bij HVC werd voor de rechterhoekspeler geen succes. Door een hernia werd hij flink teruggeworpen. Sinds afgelopen herfst staat Van Wonderen weer pijnvrij op het veld. “Op de trainingen ben ik goed gaan luisteren naar de tips. Ik durf mezelf wel leergierig te noemen. Tegen VIOS scoorde ik zeven keer en viel het kwartje.”
De vorm van Van Wonderen leverde heren 1 tegen de hoogvlieger in de tweede divisie het eerste punt op. “Dat voelde geweldig. Niet omdat het publiek op de banken stond en ik aan hen bewees te kunnen handballen, maar vooral voor mezelf. In de wedstrijden daarvoor kwam ik niet lekker uit de verf en vroeg ik mezelf tijdens de rit terug naar Noord-Drenthe wel eens af wat ik aan het doen was. Sinds de wedstrijd van VIOS denk ik dat echt niet meer.”
“Ik heb zo’n twintig nieuwe mensen mogen leren kennen. Hartstikke leuk”
Ook in de partijen daarop bleek Van Wonderen, leraar Techniek op het ROC Friesland College, een uitstekend eindstation. Met snelheid, geduld en ook explosiviteit. “Ik vind het leuk om op dit hogere niveau te spelen. Kan ik nog een beetje meer uit de sport halen. Ik ben erg bezig met mijn techniek. Voorheen deed ik het op gevoel. Dat is in de tweede divisie niet genoeg.”
Uurtje rijden
Toen Van Wonderen zijn motor aan de praat kreeg, zorgde het coronavirus voor een nieuwe domper. “We waren als team steeds dichterbij die overwinning. Dan is het wel even zonde dat de competitie stopt”, vindt Van Wonderen. Maar ook: “Het komt me persoonlijk niet slecht uit. Ik ben met m’n vriendin een huis aan het verbouwen en dat kost veel energie. Ik had werken, handballen en die verbouwing niet lang volgehouden. Smilde – Barger-Compascuum is al snel een uurtje rijden.”
Hij besluit: “Ik hoop dat we ons in 2022 nog eens mogen laten zien aan het publiek. Als we ook op de training alles geven, zijn we tot veel in staat. Er staat een leuke groep. Dat heb ik ook als waardevol ervaren van de stap naar HVC. Ik heb zo’n twintig nieuwe mensen mogen leren kennen. Hartstikke leuk.”
Foto: Marchel Frome