“Op zondag is het wel eens een puinhoop, maar het is ook erg leuk.” René Kuiper en zijn gezin zijn actieve leden van HVC. Daar krijgen de dorpelingen naast een hoop vuile was ook veel energie van.
“Als we alle drie moeten handballen loopt het snel langs elkaar heen. De jongste, Anouk, speelt in de fusie met DOS en die spelen vaak thuis als wij uit moeten. Dat is wel eens jammer”, opent René Kuiper het gesprek. De vrachtwagenchauffeur is in het weekend namens HVC coach van de B-junioren en speler van heren 2.
De jeugd
Sinds het gezin lid is van HVC, tiener Esmee begon in de F-jeugd van de Compascuumse vereniging, maken vader en moeder zich ook nuttig als vrijwilliger van de club. “Karin heeft een tijd in de TC gezeten en is nu onderdeel van het jeugdbestuur. Het is belangrijk elkaar te helpen. Vooral voor de jeugd willen wij ons graag inzetten. Zowel als coach als in de organisatie. Dat voelt goed.”
“We denken als ouders dat het goed is het goede voorbeeld te geven. Dat betekent dat je niet alleen je kind naar de club brengt of contributie betaalt, maar dat je ook laat zien dat zonder vrijwilligers een dorpsvereniging niet vooruit kan. We stimuleren onze kinderen om te sporten, maar daarnaast ook om voor anderen klaar te staan”, laat Kuiper los.
Werk verzetten
Als coach van de B’s helpt hij vanaf de zijlijn het jeugdteam. “De ene keer gaat het hartstikke goed. Maar er zijn ook wel mindere beurten van de dames. Ik denk dat er enige technische bagage mist. Op de training valt er nog wat werk te verzetten”, is Kuiper even streng. “Ik volg sommige speelsters al vanaf de F-jeugd. Individueel zijn ze erg gegroeid. Dat geeft veel hoop.”
“Na de zaalcompetitie zijn we er wel even klaar mee, hoor”
Je steentje bijdragen en in de zomer eventjes een pauze inlassen. “Na de zaalcompetitie zijn we er wel even klaar mee, hoor”, lacht de speler van heren 2. “Een beetje afstand is dan niet erg. Eventjes een zondag niets. En dan vraag je de week erop op zondag weer snel af wat je eigenlijk doen moet, haha.”