De titel van dit stuk zou heel goed een goedkope realityserie op SBS6 kunnen zijn. Het is een mooi stukje werkelijkheid bij onze vereniging.
In 2019 keerde Mario Raterink (links op de foto) als hoofdtrainer van de dames terug bij HVC. De club en plek waar hij zijn eerste stapjes in het trainersvak met veel plezier zette. “Ik had niet gedacht nog eens terug te keren in de handbalsport, maar dat het bij HVC gebeurt is geen toeval”, liet ‘Raterink junior’ toen optekenen.
Junior, ja, want ook ‘Raterink senior’ heeft een verleden en sinds de zomer weer een toekomst bij HVC. Vader Jonny stond na de eeuwwisseling voor het eerst aan het roer bij de mannenploeg van de Compascuumse vereniging. Dit seizoen helpt hij, inmiddels over de zeventig, de club na het stoppen van Albert Hilbrands uit de brand.
Eerst trainen, dan naar de bruiloft
“Het verschil tussen toen en nu? De mentaliteit. In de tijd van Joerik Grummel ging iedereen koffie drinken in trainingspak bij een bruiloft, dan trainen en weer terug naar de trouwerij. In het veld werd echt gevochten”, blikt Jonny terug. “Dat is nu anders, maar ik neem het de jongens niet kwalijk. Tijden zijn veranderd en daarbij woont een heel groot deel van heren 1 niet in de gemeente Emmen. Alle jongens van HVC zijn beleefd en fijn in de omgang. Dat zie ik ook bij de dames terug.”
Waar het kan bouwt ‘senior’ een brug. Ook zoon Mario heeft oog voor het teamproces. Sinds zijn aanstelling is de damesploeg van HVC, uitkomend in de hoogste afdelingsklasse van het Noorden, gegroeid. “Plezier staat voorop”, heeft hij altijd gezegd. “Maar dit jaar willen we het de kampioenskandidaten lastig maken.”
In het voorprogramma
Dat lukt de dames aardig. Ze staan tweede in de competitie. “Ik zeg wel eens tegen mijn vader dat de heren eens het voorprogramma van ons moeten zijn”, lacht Mario. Waar de jongste van de twee zijn trainingsmethode heeft aangepast en bijna alles nog gewonnen heeft, wacht invaller Jonny in de tweede divisie nog altijd op de eerste zege. “Grapje, hè”, snel erachteraan. Voor de zekerheid, want iemand tegen de borst stoten wil Mario niet.
“Iedere zondag komt Mario bij ons op visite”, gaat Jonny verder. “Dan weet mijn vrouw, Mario’s moeder, al hoe laat het is. Dan gaat het alleen maar over handbal.” De Raterinkjes ademen handbal en kunnen dat sinds dit jaar weer samen bij HVC doen. Een flinke teug in en uit. Helemaal op hun plek. Jonny besluit kenmerkend positief en met blik naar voren: “HVC is een echte vereniging waar iedereen naar elkaar om kijkt. Soms mist het ‘killen’, dat blijf ik zeggen.”
Vrolijke noot
Waar veel van die realityseries bij SBS6 draaien om sensatie, afbraaktelevisie en smakeloze shots, zou ‘De Raterinkjes, helemaal in hun sas in Barger-Compas’ het tegenovergestelde zijn. Verbindend, constructief en nagenoeg altijd met een vrolijke noot.