Skip to main content

Het einde van een lang seizoen is in zicht. Nog voor de zomervakantie hebben we als vereniging tijdens de JD Techniek HVC Beach Cup 2022 nog maar eens laten zien waar de club goed in is en daar mogen – nee, moeten – we trots op zijn. 

Door: Stijn van de websitecrew

Niet de meeste deelnemers en velden. Ook geen schat aan NK-punten op te pikken in Barger-Compascuum. Wat wel? Turkse tosti met een glimlach geserveerd, een behapbaar programma en oog voor elkaar.

Het werk van een fanatieke organisatie. Eigenlijk allemaal spelers en speelsters van HVC. Op zaterdag vroeg aanwezig om de jeugd een mooie dag te bezorgen en in de avond een gezellig feestje bij café De Buuf. Later weer fris en fruitig om op zondag te organiseren en tussendoor ook zelf even het zand op.

Bijspringen en brandjes blussen
Klein, maar fijn. In mijn ogen de kracht van HVC. Sportief gezien kan het heus professioneler en ook qua financiën is er een slag te slaan. Maar zoals voorzitter René Hof (in het midden van de foto) afgelopen vrijdag tijdens de onthulling van het nieuwe clubhuis treffend sprak: “Met elkaar en voor elkaar.”

Bijspringen aan de bar, toch maar even fluiten om iemand anders rust te geven en de schoonmaakploeg heeft zich al drie keer in nog geen drie weken laten zien bij de kantine in het dorp. Bestaande uit behulpzame moeders en damesleden van HVC. Voorzitter Hof heeft het allemaal gezien en kort uitgesproken. Nog wat letters van mijn kant. Zie het als de fijne woorden van de voorzitter dik gedrukt maken.

Flinke schouderklop
Al sinds augustus vorig jaar met elkaar in de baan. Nieuwe trainers inpassen, brandje blussen hier en daar, tussendoor een lockdown van twee maanden, toch maar wat krachtwerk samen doen (bij nog geen twee graden), energievretende fusie met DOS, coachwissel om in de tweede divisie te blijven, nieuwe damestrainer aanstellen, heren 2 bij elkaar houden, voegen, timmeren, opnieuw schoonmaken én dan ook nog eens een weekend lang heel veel gasten ontvangen tijdens de JD Techniek HVC Beach Cup. Er is veel van de leden gevraagd.

Klein, maar fijn. Onze kracht en soms doet het een beetje pijn. Handen te kort. Toch maar even langs de kantine voor een likje verf, velden opbouwen, stroeve communicatie, iemand niet ingelicht, druk met werk, zorgen. Ja, veel komt op de schouders van dezelfde mensen. En toch hebben we ons in tien maanden tijd staande gehouden. Een flinke schouderklop voor de fanatieke kern.

Opladen
De zomerstop komt eraan en dat is prima. Opladen voor na de zomer. En dan alle bekende gezichten weer zien en een drankje in onze fraaie, nieuwe kantine. Klein, maar fijn.