Meer Nieuws

Raterink valt in de smaak: “Er staat een hechte groep”

Een jaar geleden kwam Mario Raterink voor de damesgroep van HVC te staan. Komend seizoen mikt het verenigingsmens op meer punten. “In het eerste seizoen is plezier maken het meest belangrijk geweest.”

Als speler én trainer was Raterink voor zijn terugkeer al eens lid van HVC. Het hoofdtrainerschap was nieuw voor de in Emmen woonachtige oefenmeester. “Een eer”, vertelde Raterink een jaar geleden. “Ik heb het afgelopen jaar gemerkt dat de club, na twintig jaar, nog altijd dezelfde intenties heeft. Er lopen andere mensen rond, maar de vereniging is nog altijd even gezellig.”

“Stuk voor stuk vind ik ze fantastisch”

Raterink kreeg de schone taak de damesselectie te herinrichten. Voor zijn komst besloten een aantal speelsters te stoppen. “In het eerste seizoen is plezier maken het meest belangrijk geweest. Ik heb de meiden mogen leren kennen. Stuk voor stuk vind ik ze fantastisch. Ik werd enthousiast van het plezier dat ze tijdens trainingen en wedstrijden uitstraalden.”

Hoofddoel
HVC speelde zich veilig in de eerste klasse. Maar dat bleek niet het grootste winstpunt. “Er staat een hechte groep. De meiden gaan voor elkaar door het vuur”, merkt Raterink op. “Belangrijk voor een dorpsclub. Je moet het met elkaar doen. Het zorgt ervoor dat we na de zomer ons meer kunnen richten op presteren.”

Met Josephine Tappel meldde een schutter zich in Barger-Compascuum. Ook deed Raterink meermaals een beroep op jeugdspeelsters als Sacha Wierenga en Lisa Soppe. Op vrijdagavond krijgen B-junioren de kans zich op de training van de dames in de kijker te spelen.

Versterkingen
“Verdubbeling van de punten. Dat wordt het hoofddoel”, klinkt het gefocust. Al in maart besloten club en hoofdtrainer de samenwerking te verlengen. “Het afgelopen seizoen hebben we heel goede wedstrijden, vooral in eigen huis, afgewisseld met veel mindere beurten. Dan leek de motivatie weg. Dat mag en gaat niet meer gebeuren. De meiden mogen meer van elkaar verwachten.”

“De meiden mogen meer van elkaar verwachten”

Op het zand houdt de damesselectie tot begin juli de conditie op peil. Raterink loert nog op enige versterkingen, maar houdt het meeste vertrouwen in de groep die hij tot grote blijdschap heeft mogen leren kennen. “Als je een tijdje niet meer voor een groep staat, gaat dat wennen. Nu ik weer drie keer in de week in de baan ben en mag werken met deze meiden, geeft dat nog meer energie. Ik ben met open armen ontvangen. Ik zit hier op mijn plek.”