Meer Nieuws

Ingezonden brief: Neem fanatieke vrijwilligers niet voor lief

By 10 april 2018 No Comments
Erwin Bos

Hey. Ik ben Stijn. Bij HVC onder meer verantwoordelijk voor alle letters die je op de website en social media tegenkomt. Je hebt de afgelopen dagen vast berichtgeving gezien over de jaarvergadering met als hoofdthema uitbreiding van de vrijwilligers groep. Tijd eens gebruik, of misbruik, te maken van mijn rol als webbeheerder. En een stukje mening online te zetten.

Ieder seizoen openen we als club in augustus in de kantine. Foto’s maken. Rond 9 uur rol je uit bed, doe je je haar en vertrek je naar de kantine. Terwijl je de parkeerplaats oprijdt zie je dat je wat laat bent. De deuren van de kantine staan al wagenwijd open en de H-jeugd strompelt – in tenue – uit de gymzaal.

Aan geslingerd
Het lijkt vanzelf te gaan en een uurtje later ben je weer thuis. Maar op zo’n ochtend was een fanatieke vrijwilligersgroep een uur of vijf in de weer. Gymzaal huren, kantinesleutel aanvragen, fotografieploeg de weg wijzen. Om nog maar te zwijgen over de communicatie richting alle teams om op de derde zondag van augustus alle leden, ouders en supporters op het juiste moment, gehesen in gewassen tenue, op de gevoelige plaat te zetten. En wat denk je van dat kopje koffie dat gezet moest worden.

Wellicht valt het kwartje. Het lijkt een geoliede machine, maar HVC moet aan geslingerd worden. En dat gebeurt al een aantal jaren door een harde kern. Met liefde zorgen ze voor een glimlach op het gezicht van alle (jeugd)leden. Dit gebeurt bijvoorbeeld door trainingen op maat (plezier én prestatie in één) en een spannende griezelavond (ook op maat, want iedere leeftijd – en daarmee ouder – heeft eigen voorkeuren).

Groep slinkt
Bovenstaande voorbeelden zijn zichtbare zaken, waar een lid van de club een beeld bij kan maken. Maar op bestuurlijk niveau wordt van augustus tot en met, stiekem, augustus nog meer werk verzet. Contact met de gemeente, teamindelingen, betalen van zaalhuur. Enzovoort. Niet sexy, maar wel dondersbelangrijk.

Met bombarie luidt voorzitter Marlies Harms de noodklok. De fanatieke vrijwilligersgroep slinkt. De club kan nieuwe energie gebruiken. En dan kun je denken: het komt wel goed. Maar wellicht is dat dit maal anders. En is die foto-ochtend in augustus geen vanzelfsprekendheid. Laat staan het kopje koffie, dat tussendoor, gezet is. Want de hand die dat beetje koffie schenkt is tevens druk met het fluiten van wedstrijden, trainen van de recreanten en organiseren van het jeugdkamp.

Klein taakje
Veel letters om het volgende duidelijk te maken: neem fanatieke vrijwilligers niet voor lief. En beter: help ze. Help de club. HVC is klein, maar bezig. Wanneer iedereen zich kan richten op een klein taakje ben je weinig tijd kwijt aan vrijwilligerswerk, geeft het energie je in te zetten voor anderen en wordt er geen half werk afgeleverd. Win, win, win. Tot dinsdag de zeventiende, dan kunnen we er een klap op geven.

Ik zal mijn computer afsluiten en een nieuwe training voor de jeugd voorbereiden,

Stijn.