Meer Nieuws

Columpje: Magische sfeer langs de lijn

Als beheerder van de website van HVC heb ik, Stijn Steenhuis, het voorrecht de vereniging online te beschrijven. Na een geweldig weekend tijdens het NK Beach Handball in Biddinghuizen ga ik de positie eens gebruiken om een mening te delen. Incoming: geslijm. (Je mag hier nog stoppen met lezen.)

Vijfde, vijfde en derde. HVC greep op het eindtoernooi in Flevoland naast alle hoofdprijzen. De beide jeugdteams kenden een uitstekende tweede dag van het NK. Met de herenploeg schopten we het tot de halve finale. Het sympathieke Camelot bleek te sterk.

Ondanks het finaleloze weekend heeft de club met het hoofd omhoog Biddinghuizen kunnen verlaten. Want. De supportersschare uit Barger-Compascuum en omstreken maakte indruk. Vrolijk en fanatiek. En dat bleef niet onopgemerkt.

Kantelpunt
Troostfinale. Hiekka Hauskaa. Shoot-outs. 8-4 achter. Als speler heb ik mogen ervaren wat een goed setje, van een man of honderd, fanatiekelingen langs de lijn teweeg brengen kan. Robin Hartmann lokte slim een overtreding van de tegenstander uit. Het kantelpunt kwam in zicht. Het publiek onderstreepte dat met veel gejuich. Het zorgde voor vertrouwen.

Liedjes, applaus, geschreeuw en sprongen in de lucht. Ieder succesje binnen de lijnen werd gedeeld met het HVC-legion langs diezelfde lijn. Versterkt door campingburen, plukjes Jahn II, het iconische duo Van Lent/Veringa en nog meer bevriende verenigingen uit Drenthe. Een feestje in en achter de wisselzone. Ta-ta-ta-taaa. Magisch.

Kuif
Yannick Meijeringh, ja die met die waanzinnige kuif, besliste de partij in overtime. De verschillende filmpjes van het beslissende moment werden op zondagavond stukgedraaid in de groepsapp van de heren. Na iedere druk op de playbutton viel een nieuwe kreet van een fan op de achtergrond op.

De vele knuffels en high fives na het gewonnen gevecht om het brons waren hartverwarmend. Ook supporters zelf vielen elkaar in de armen. Een fraai eind van een fijn weekend. Zonder hoofdprijs, maar met het allerjuiste voorbeeld en visitekaartje kon HVC het zand in Flevoland verlaten. Terwijl ‘Maniac Meijeringh’ shirtloos een gek dansje waagde. Mét die zelfde kuif, echt wel.

Samen
Spoiler: Nog één keer slijmen. Trots op de club. De meegereisde ouders van de jeugd. Het damesteam dat een tentje in Biddinghuizen opzette en ieder team van de vereniging naar de zege probeerde te schreeuwen. De trainers en coaches die na een lang seizoen even de benen omhoog mogen doen.  Samen staan we sterk. Echt wel. Geniet van de rust.